Razem z Komisją i Radą Unii Europejskiej Parlament tworzy tzw. Trójkąt Instytucjonalny, jego rola nieustannie wzrasta. Będąc rzecznikiem obywateli Europy stanowi odbicie europejskiej demokracji. Obok Komisji Europejskiej reprezentującej ogól interesów Unii i Rady UE reprezentującej państwa członkowskie, to właśnie Parlament reprezentuje obywateli Europy.
Potwierdzając swój legitymizm i demokratyczny charakter, Parlament wzmocnił swoją pozycję i wypełnił lukę w strukturze europejskiej.
Poniższy schemat przedstawia w sposób uproszczony strukturę instytucjonalną Unii Europejskiej, na pod¬stawie którego należy przeanalizować poszczególne elementy, jako że przedmiotem analizy naszej pub¬likacji jest Parlament Europejski, zapamiętanie tego schematu z pewnością pozwoli lepiej zrozumieć rolę i funkcjonowanie tej instytucji.
Siedziba Parlamentu
Ze względów historycznych siedzibą Parlamentu Europejskiego jest Strasburg. Początkowo był siedzibą Rady Europy, a następnie, od 1952 r. również Parlamentu jako symbol francusko-niemieckiego pojednania.
Od 7 lipca 1981 r. Parlament przyjął kilka rezolucji dotyczących swojej siedziby, które kładły nacisk na obowiązek ustalenia jednej siedziby dla każdej instytucji, wynikający z treści traktatów. Rada Europejska, która zebrała się w Edynburgu 11-12 grudnia 1992 r., ostatecznie wyznaczyła Strasburg na siedzibę Parlamentu, a także uregulowała kwestię siedziby Sekretariatu Generalnego, terminów i miejsca sesji dodatkowych oraz komisji parlamentarnych. Pomimo ze decyzja spotkała się z negatywną reakcją ze strony Parlamentu, Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (rozporządzenie z l października 1997 r.) ostatecznie potwierdził decyzję Rady określającą siedzibę Parlamentu na podstawie a/t. 289 TWE.
Pomimo iż siedziba w rzeczywistości znajduje się w Strasburgu, to zebrania polityczne i komisje parlamentarne odbywają się w Brukseli.
Sekretariat Parlamentu
Sekretariat Generalny Parlamentu Europejskiego znajduje się w Luksemburgu i bezpośrednio podle¬ga Parlamentowi. Obsługuje wszystkie prace administracyjne Parlamentu. Sekretarz Generalny kieruje grupą około trzech i pół tysiąca urzędników, którzy są wyłaniani ze wszystkich krajów Unii w drodze konkursu. Obecnym sekretarzem Generalnym jest Herald Romer. Utrudnienia wynikające z wielojęzyczności powodują, że jedna trzecia personelu administracyjnego pracu¬je w pionie tłumaczeń. Wszystkie debaty i komisje parlamentarne odbywają się dzięki tłumaczeniom symultanicznym w 23 oficjalnych językach UE. Podobnie jest ze wszystkimi dokumentami, które są tłumaczone i wydawane również w tych 23 językach.
Rozszerzenie UE spowodowało zwiększenie liczby oficjalnych języków z 11 do 23. Parlament podjął zatem decyzję o zachowaniu wielojęzyczności wynikającej z rzeczywistych potrzeb odbiorców, w myśl zasady "kontrolowanej wielojęzyczności".
Ze względu na akcesję w 2004 roku 10 nowych państw administracja Parlamentu oszacowała zwiększenie swo¬jego personelu o 1119 stanowisk. W rzeczywistości liczba nowych miejsc wzrosła do 850, a to z po¬wodu wprowadzenia działań polityki racjonalizacji. Po przyjęciu dwóch kolejnych członków liczba ta oczywiście się zwiększyła. 70 % nowych miejsc pracy przewidzianych zos¬tało dla ustnych i pisemnych tłumaczy.
Zapotrzebowanie na tłumaczenia oraz rozmieszczenie instytucji w trzech różnych miejscach pracy powoduje, że roczny koszt na każdego mieszkańca Unii wynosi 2,5 euro, co w rezultacie stanowi tylko 1% całego budżetu Unii.